Ben Ampe   Human Resources Director ETAP nv

"Ik ben al heel lang sponsor van de vzw Middelheim Promotors die middelen bij elkaar brengt om het Antwerpse openluchtmuseum Middelheim te ondersteunen. Op die manier ben ik in het begin van de jaren negentig ook in contact gekomen met Luc Tuymans en toen we als sponsor de kans kregen om een werk van hem te kopen, heb ik gekozen voor een litho waarop op het eerste gezicht fragmenten staan afgebeeld in grijsgroene kleur tegen een woestijnzand kleurige achtergrond. Bij nader toekijken, blijkt het echter om stukken ledematen te gaan. Elk ledemaat is met een cijfer "geïnventariseerd". Voor mij drukt dat op een fantastische manier de absurditeit uit van oorlog: die ledematen behoorden toe aan mensen van vlees en bloed, elk met hun eigen geschiedenis en hun eigen karakter, en toch worden ze zo koel, kil en abstract gebanaliseerd door er enkel nog een nummer op te zetten. Daar komt nog bij dat bij mij 23 jaar geleden – dat is bijna een kwarteeuw geleden, maar het lijkt gisteren gebeurd te zijn – een vrij agressieve vorm van botkan-ker is vastgesteld die slechts een halt kon worden toegeroepen door een bovenbeenamputatie. Ik hoef niet te vertellen welke enorme impact dat heeft gehad op mijn hele verdere leven. Niet alleen vanuit praktisch oogpunt, omdat ik dagelijks met een beperking word geconfronteerd, maar ook op hetgebied van mijn denken en de manier waarop ik tegen het leven aankijk.

Toen de kans kwam om als sponsor van de vzw Middelheim Promotors een kunstwerk te kiezen uit de twee die van Tuymans beschikbaar waren, heb ik dan ook voor deze litho gekozen. Maar zeker niet alleen omwille van de rechtstreekse link met wat me persoonlijk overkomen is. Ook omdat het werk volgens mij een vehikel is om mensen stil te doen staan bij de absurditeit van oorlog. De vernieling van de mens, maar ook van de natuur is de jongste jaren veel te veel iets banaals geworden, een dagdagelijkse show. Ik kom zelf uit een groot gezin waarin de tweede wereldoorlog een belangrijke rol heeft gespeeld en ik blijf het belangrijk vinden om de gruwel van oorlog te onderstrepen. De litho hangt bij mij in de keuken tegen de wand naast het raam dat uitgeeft op een hele grote tuin met achterliggend een uitgestrekt landschap, dat eigenlijk ook een slagveld zou kunnen zijn geweest, waar men ledematen zou hebben kunnen oprapen. Mensen die op bezoek komen, worden er wel door aangesproken, maar zien vaak niet of pas in tweede instantie dat het om een werk van Tuymans gaat, wellicht omdat het dateert uit zijn donkere periode. Maar dat gebrek aan herkenning vind ik absoluut niet erg. Eén van de belangrijke functies van een kunstwerk is immers ook dat het aanzet tot gesprekken en tot dialoog. Op die manier kan ik de mensen duidelijk maken dat ik het een spijtige maatschappelijke evolutie vind dat mensen steeds vaker fragmentarisch denken en het geheel uit het oog verliezen. Dat ze steeds sneller klagen als hun onmiddellijke behoeften niet vervuld geraken en niet voldoende stilstaan bij het grotere geheel. Gelukkig is er nog de kunst om ons daar te helpen aan herinneren."

Object : Litho
Artiest : Luc Tuymans